*

Beni en çok ben anlayabilir,beni en çok ben düşünebilir,bana en çok ben zarar verebilir,beni en çok ben umursar,başka kimseden hayır yok,umut yok,güven yok,kendi kendimin en iyi arkadaşıyım,zaman zaman küserim kendime,sonra da barışırım.ben kendimi hiç bi zaman maaş kartı gibi görmem kendime öyle davranmam,hatalarımla kabul ederim kendimi,bazen kendime küfrederim,bazen severim,ama kendimi sevdiğimde sevgim gerçektir,sahte deildir,en çok kendimle samimiyimdir,enseye şaplak hesabıdedim ya en iyi arkadaşım yine kendim,bana yine ancak kendimden hayır var..

**

"cogu erkek benim bir kavram oldugumu, onlari bütünledigimi, yasadigini hissettirecegimi düsünür. oysa ben huzur arayan kafasi karisik bir kizim o kadar"

çalıntı:eternal sunshine of the spotless mind ...

yaratıcı bi başlık bulamadım

'dinsel düsüncelerden dogan her çesit hareketin,bir ödül beklendigi için ya da bir cezadan korkuldugu için yapildigini söylemek ve bu çesit hareketlerin tam anlamaiyla ahlaksal sayilmayacagini ileri sürmek kabildir.ama buna karsilik,her yerde her ulusta,hayatin her durumunda,her çesit kargasada ve önemsiz olayda,acima duygusunun iyi sonuçlarini nasil ortaya koydugunu; haksizliklari nasil önledigini ve ödül olma düsüncesi söz konusu olmaksizin iyi davranislara nasil yol açtigini gören kimse,katisiksiz ahlak degerinin,bu duyguda bulundugunu nasil kavramaz.'...
schopenhauer

Evet dine inanınca cezadan kaçma,ödüle yönelme var ama bu niyete göre de değişir. yani bunun dinle alakası yok gibime geliyor bireysel daha çok.dinde esas olan yaratıcının rızasını kazanmaktır.onun sevgisini.onu severseniz anca onun sevgisini kazanmaya çalışırsınız.sevmek ise çıkarsızdır.bu yüzden münafık diye bir kavram var.herkes bir değil.
schopenhauer amcaya katılıyorum doğru tespit aslında.bizim dini ödül-ceza sistemi algılayan dindarlar yüzünden belki de islamiyet yanlış anlaşılıyor.gerçi ahlak dinden daha dar kapsamlı bi kavram bence.her ahlaklı dindar olmayabilir ama her dindar ahlaklı olmalıdır.din ahlaklı olmayı emreder çünkü.dindarlıkla ahlaklı olmayı bu yüzden karşılaştıramayız.ama zaten ahlak insanın içindedir,dindar olsun olmasın.gerçekten dindar bi insan ahlaklı davranacaktır.

nasıl nasıl nasıl

"dünyadaki hemen herşeyin,içi boş fındıklar olduğu söylenebilir:yemiş nadiren vardır ve daha da nadiren kabuğun içindedir"*
demiş arthur schopenhauer abi.nası anlicaz o zaman boş fındığı dolu fındığı??karpuz gibi pat pat vursak kafalarına olmaz mı :p ya da bi işin sonucundaki hayalkırıklıklarımızı???
* arkadaşım sayesinde keşfettim ben bu abiyi.pek beğendim.

mükemmel yemek yaparım.

Aha işte ben yaptım.Artık mükemmel yemek yapabilirim,bakarsın süper bi anne de olurum..... beni alan yaşadı :D

ömrümde yazdığım en megalomanca yazıydı sanırım bu :D

kötüyüm ben kötüyümm kötüyümm kötüyüüümm

Hayatımızdaki İYİ insanları kategorize edebiliyoruz. İşte bir tanesi mesela canımızdan çok sevdiğiimiz iyiler.
Bu canlar bir tanedir olmazsa olmazdır bizim için.Onlardan vazgeçemeyiz.Çok severiz,koyunlarından öperiz,gıdıklarız falan.Onlar iyidir hep...
Bir diğeri hakkında konuşulunca "haa evet o mu iyidir o yaa iyi insandır hoştur" deriz.Bunlarla pek samimi değilizdir ama biliriz ki bunlardan zarar gelmez.Bi köşede dururlar biz onları sevedururuz bilmeden..
Bir diğeri iyi gibi görünürler herkes iyi bilir,siz de iyi bilirsiniz hakkınızı helal edersiniz,ama gerçekten iyi mi değil mi pek tanımzsınız iyi dururlar.Ne seversiniz ne sevmezsiniz.AMa insanlar iyi diye bahseder.
Bir diğeri iyi gibi dururlar,herkes iyi der,siz de baştan öyle algılarsınız herkese karşı iyidirler çünkü sonra yüzyüze gelince anlarsınız gerçekten sizin için iyi mi kötü mü,sonuçta bu iyilerden nefret edersiniz.Kötü değillerdir ama .Kimse de kötü bilmez.Ama sizin için nefret edilecek bi tarafı vardır..Çomçok nefret edersiniz hatta.Bu iyiler can sıkarlar.
Lakin kötüleri kategorize edemeyiz.Kötü kötüdür.Bir tek kötü vardır.İnsan bir kere kötü oldu muydu kötüdür.Azı çoğu yoktur.
Kötüler hayal kırıklığı yaratmazlar.Ama iyiler öyle değildir.Onlardan hep iyi şeyler beklediğinizden hayalkırıklığına uğrayabilirsiniz.Kötüler oolduğu gibidir"zaten kötü"
Fakat bazı iyiler işte yukarıda saydığımız cinsten olanlar "anaaa nası laaaan!" dedirtir.
Bu yüzden ben kötü olmaya karar verdim.Sade KöTÜ.Saf,katıksız...Kötüyseniz buyrun yeni kötü hayatıma... başka iyilerden nefret etmek istemem çünkü.

tamamen duygusal :)

Bugün okula rehberlik araştırma merkezinden iki rehber öğretmen geldi.Bütün sınıflarda özel eğitime muhtaç olan öğrencileri tespit etmeye çalıştılar.Benimkilerden de gönderdim.8 kişi gönderdim hepsi de sorunlu çıktı.Çoğu zaten okuma bilmiyor.Özel eğitime ihtiyaçları var fakat hepsi kabul edilemeyecek maalesef.Çünkü artık onlar için oluşturulan ödenek kısıtlanmaya başlanmış.Anca çok sorunlu olurlarsa ödenek veriliyor.Eskiden her sorunlu öğrenciye ödenek vardı.Nedense hep geriye geriye gidiyoruz bu eğitimde!Çocuklar bu şekilde özel eğitime muhtaçken ve de benim uzmanlık alanıma girmediklerinden nasıl onlara faydalı olucam bilmiyorum valla.
Bugün bişi daha oldu.Öğrencilerden bir tanesi küfretmiş.Bunu duyan bir kız öğrencim geldi hemen ispiyonladı tabi eheh.Hayatta affetmiyorlar zaten her şeyi ispiyonluyorlar :)
Neyse işte ben de geldim sınıfa küfreden öğrenciye "yaptığın hiç hoş değil,terbiyesiz,bugün tenefüse çıkmayacaksın!" diye azarladım.Sonra öğrenciler dediler ki "örtmenim o küfretmedi ayten hep yalan söylüyor zaten kesin gene yalan söylemiştir iftira atmıştır!" dediler.Ben de ikisine birden sordum " hanginiz yalan söylüyorsa şimdi söylesin,bakın kötü bir şey yaptığınızda doğruyu söylerseniz hiç kızmam bir daha yapmamak için anlaşırız ama yalan söylerseniz ve de yakalarsam çok fena olur o zaman,şimdi doğruyu söyleyin bakalım" dedim.
nihayet çocuk küfrettiğini itiraf etti.Sonra da ağlamaya başladı.Ben de gittim yanına "tamam bak kızmıyorum işte ama bi daha yapmicaksın tamam mı hadi ağlama artık" dedim."örtmenim bana terbiyesiz dediniz çok üzüldüm"dedi."artık öyle düşünmüyorum ama dedim.Sen doğruyu söyledin teşekkür ederim" dedim.
Sonra birden sarıldı bana öptü"örtmenim seni çok seviyorum"dedi.Ben de sarıldım "Ben de seni çok seviyorum" dedim.O sırada bizi izleyen kız öğrenciler çok duygulandılar ağlamaya başladılar.
Sonra orda kim var kim yok hepsine sarıldım gönülleri kalmasın :D
Zaten de kıskanıyorlar beni :D Başka sınıfların öğrencilerini sevdiğimde gelip "örtmenim siz bizi sevmiosunuz başka sınıfların örencilerini daha çok seviosunuz" diyorlar. inandıramıyorum :)